Pałac Lubostroń

Nawiązując do tytułu poprzedniego posta "Mieszkamy we dworze", niektórzy mogą powiedzieć.., a my.....


mieszkamy w pałacu. W ostatnią niedzielę, postanowiliśmy ponownie po kilu latach  zobaczyć  Lubostroń.

W zasadzie nic się nie zmieniło, pałac i otoczenie zadbane, sporo spacerowiczów i gości. Zdaje się, że wcześniej nie było bryczki do podwózek, przynajmniej ja jej nie widziałem. Ta widoczna na zdjęciu, jakby czekała na nas. Nie będąc do końca o tym przekonany, postanowiłem po parku poruszać się pieszo

A jest gdzie spacerować, otoczenie pałacu, to kilkanaście hektarów, wszystko jednak utrzymane wzorowo.

W tym dniu, pałac zamknięty był dla zwiedzających oraz dla fotografów  robiących sesje ślubne. Udało nam się jednak wejść do holu i przez otwarte drzwi, zrobić parę ujęć. Przyczyną zamknięcia, były przygotowania do koncertu fortepianowego.

Teraz troszkę o historii tego zabytku. Zainteresowanych, zapraszam do przeczytania ciekawego tekstu, pobranego ze strony Pałac Lubostroń w Lubostroniu
Oto histroria:
Kiedy Fryderyk hrabia Skórzewski po raz pierwszy ujrzał kupioną przez swego ojca Franciszka, zagubioną wśród nadnoteckich łąk wieś Piłatowo, urok miejsca o malowniczym krajobrazie zafascynował go do tego stopnia, że postanowił w tym "sercu lubym ustroniu" wybudować w przyszłości siedzibę godną swego rodu. Stało się to w latach 1795-1800.
Zauroczony Dobrzycą - rezydencją swojej siostry Aleksandry Augustynowej Gorzeńskiej zwrócił się do wybitnego architekta doby stanisławowskiej Stanisława Zawadzkiego z propozycją zaprojektowania i wybudowania pałacu. Ten wykształcony w Akademii Świętego Łukasza w Rzymie profesor architektury wykonał projekt wzorując się na pałacu Merliniego w Królikarnii i na wzorach centralnych willi Palladia, pałacu na rzucie kwadratu z trzykondygnacyjną rotundą pośrodku, przykrytą kopułą na wysokim tamburze.
Prace sztukatorskie powierzył hrabia Skórzewski znanemu rzeźbiarzowi Michałowi Ceptowiczowi. Pod kopułą okrągłej sali umieszczony został fryz figuralny przedstawiający antyczny pochód ofiarny, a poniżej cztery płaskorzeźby przedstawiające: królową Jadwigę przyjmującą posłów krzyżackich w Inowrocławiu, zwycięstwo Wojsk Polskich nad krzyżakami w bitwie pod Koronowem w 1410 roku, króla Władysława Łokietka znajdującego Floriana Szarego na polu bitwy pod Płowcami w 1331 roku, oraz Fryderyka II oglądającego plany regulacji budowy nowych śluz w Bydgoszczy.
Posadzka sali rotundowej została misternie ułożona z różnokolorowego drewna w jej środkowym rondzie umieszczono wizerunek Orła i Pogoni. Prace malarskie powierzył hrabia Skórzewski profesorowi uniwersytetu wileńskiego Franciszkowi Smuglewiczowi i jego bratu Antoniemu - twórcom dekoracji Zamku Ujazdowskiego w Warszawie. Kopułę pałacu ozdobiła rzeźba Atlasa dźwigającego kulę ziemską - dzieło rzeźbiarza Władysława Marcinkowskiego.
Ponad 40 hektarowy park okalający pałac i zabudowania dworskie zaprojektował znakomity ówczesny architekt ogrodów - Teichert.
Lubostroń stał się ostoją myśli patriotycznej i życia narodowego. Gościli tu tacy luminarze nauki i sztuki jak: Stefan Garczyński, Gustaw Zieliński, ks. Ignacy Polkowski, Erazm Rykaczewski, płk. Kazimierz Mielęcki. Istnieją również domniemania, że jednym z gości był sam Adam Mickiewicz. Przez lubostrońskie salony przewinęli się również przedstawiciele najznamienitszych polskich i europejskich rodów arystokratycznych: Radziwiłłowie, Czartoryscy, Czetwerńscy, Lubomirscy, Braniccy, Talleyrand-Perigord'dowie.
W 1928 roku pałac w Lubostroniu Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej został uznany za zabytek.
W 1939 roku pałac Lubostroń wyposażony w cenne meble, zbiory malarskie, porcelany, wspaniałe zbiory biblioteczne podzielił los tysięcy polskich pałaców i dworów. Po wojnie był siedzibą Funduszu Wczasów Pracowniczych, co mimo, że nie było najlepszym rozwiązaniem, uchroniło go przed poważną dewastacją.
Od 30 kwietnia 1994 roku zabytkowy zespół pałacowo – parkowy jest siedzibą samorządowej instytucji kultury.
Od 01 września 2009 roku Pałac Lubostroń jest instytucją kultury współprowadzoną przez Samorząd Województwa Kujawsko - Pomorskiego
i Samorząd Powiatu Żnińskiego.
Od 2000 roku dyrektorem instytucji jest Andrzej Budziak.

Celowo, stosując zasadę kontrastu - wystawiłem te zdjęcia. Chciałem przez to pokazać jak różny los spotyka nasze piękne zabytki. Niby dwie podobne budowle z tego samego okresu a jak różny jest ich stan. Jak ktoś pięknie napisał w komentarzach poprzedniego posta: " gdyby tu była biblioteka, siedziba gminy, przedszkole itp...zapewne stan tego budynku byłby inny". To prawda, to co w minionym okresie było zmorą dla pewnych spraw, dla innych okazało się zbawieniem. Pałac w Lubostroniu ( jak mogliśmy przeczytać), był siedzibą Funduszu Wczasów Pracowniczych i to uratowało go od zagłady.